AstroN
 
ASTRO-MITOLOGJI
AstroN  
  Mirë se vini në ASTRO-MITOLOGJI
  Fakulteti i Studimeve Astrologjike
  Horoskopi në vargje
  Aforizma astrologjike
  ASTROLOGJIA
  HISTORIA E ASTROLOGJISË
  E ëma dhe e bija
  NDARJA E ZODIAKUT
  12 SHENJAT ZODIAKALE
  HOROSKOPI
  HARTA QIELLORE E LINDJES
  ASHENDENTI – SHENJA NË NGRITJE
  Bukuria fizike
  SHTËPITË ZODIAKALE
  FAZAT E HËNËS
  Dielli në astrologji dhe astronomi
  NDIKIMI I PLANETËVE
  Efemeridet dhe Retrogradët
  ASPEKTET PLANETARE
  ASTRO-EROTIKA
  SINASTRIA
  VENUSI - AFRODITA
  Divorci dhe Tradhëtia
  TRANZITET PLANETARE
  REVOLUCIONI DIELLOR
  Mespikat
  ASTRO-MJEKËSIA
  Vdekja dhe aksidentet
  ASTROLOGJI TË TJERA
  ASTROLOGJIA INDIANE
  HOROSKOPI KINEZ
  ASTROLOGËT DHE KONTRIBUESIT
  Fjalor astrologjik
  KALENDARI
  DITËT E JAVËS
  Kalendari Pagan Helen
  Llogaritja e orës
  Festat pagane
  ASTRO-MITOLOGJI
  Apolloni - hyjnia e Diellit
  MITOLOGJIA GREKE
  => Perënditë e Olimpit
  => Kastori, Poluksi dhe Helena
  => Narcisi
  => Dionisi
  => Fani dhe Pani
  => Hermafroditi
  => Miti i Eneas
  => Neriti
  ZEUSI - Mbreti i perëndive
  Mitologjia ilire
  Kokino - Observatori ilir
  PERËNDESHAT MITOLOGJIKE
  Kurorat me gjethe
  Trëndafili dhe lulet
  Ulliri në kulturën e lashtë greke
  Simbolizmi i kalit
  Sirenat
  TEMPUJ DHE FALTORE
  Delfi - Orakulli më i famshëm
  KUPTIMI I EMRAVE
  KULTI I DIELLIT
  Dita e Verës - festa e Diellit
  ASTRO-TEOLOGJIA
  Fjala "Amen"
  Shpirti
  NUMEROLOGJIA
  METODA TË NDRYSHME PARASHIKIMI
  Orakulli kinez
  Leximi i dorës - Kiromancia
  Domethënia e lemzës dhe oreve fikse
  Zaret e dashurisë
  Domethënia e ngjyrave
  GJUMI DHE ËNDRRAT
  KARRIERA DHE PROFESIONI
  Vendet dhe Udhëtimet
  HISTORI ANTIKE
  Shkrimet e para dhe Alfabeti
  Libra astrologjikë
AstroN
Narcisi

Narcisi dhe Jehona


Në mitologjinë greke, Narcisi (greqisht: Narkisos) ishte një gjahtar nga Thespia në Boetia (Greqia qendrore) i cili dallohej për bukurinë e tij. Ai ishte i biri i Kefisit (perëndisë së lumit) dhe i nimfës Liriopa. Ai ishte mendjemadh, dhe përbuzte ata që e donin (dashuronin). Ai i pëlqente shumë bredhjet e vetmuara nëpër pyje.

Disa versione të këtij miti kanë mbijetuar që nga burimet e hershme. Versioni klasik i Ovidit (autor romak, shek.I), gjetur në librin 3 të ‘Metamorfozës’ së tij tregon historine e Jehonës (greqisht: Ekho) dhe Narcisit: Jehona ishte një nimfë (zanë mali) e cila ishte mallkuar nga Hera (bashkëshortja e Zeusit) që të përsëriste fjalët e fundit të dikujt tjetër. Sipas veprës së Ovidit, të emës së Narcisit i ishte thënë nga profeti i verbuar Tiresias se ai do të kishte një jetë të gjatë, me kusht që ai të mos e shihte kurrë veten në pasqyrë. Një ditë Narcisi po ecte në pyll kur Jehona e pa atë dhe ra thellësisht në dashuri, dhe vendosi ta ndiqte. Narcisi e ndjeu që dikush po e ndjek dhe thërret “Kush është aty?” Zëri i tij u përsërit nga Jehona dhe identiteti i saj u zbulua. Ajo u përpoq ta bënte për vete, ta përqafonte, por ky u shmang dhe i tha ta linte të qetë. Jehona me zemër të thyer e kaloi pjesën tjetër të jetës në luginëzat e vetmuara derisa vdiq dhe asnjë nuk mbeti prej saj veçse një jehonë (zë përsëritës). Afërdita, perëndesha e bukurisë dhe dashurisë, e mori vesh për historinë dhe vendosi ta ndeshkonte Narcisin, për shkak se ai i kishte përbuzur dhuntitë e saj. Afërdita e kurdisi lojën në atë mënyrë që Narcisi të dashurohet me vetveten. Ajo e tërhoqi atë drejt një pellgu ku ai pa në ujë pasqyrimin e tij. Ai nuk e kuptoi që ishte thjesht një imazh dhe ra në dashuri me të. Aq shumë u dashurua Narcisi me imazhin në ujë saqë nuk mund të shkëputej prej tij.  Mbeti aty duke vështruar gjatë i përkulur mbi ujë dhe i mahnitur deri sa u rrëzua dhe u mbyt. (Një version tjetër tregon që ai vrau veten ngaqë nuk mund ta kishte objektin e tij të dëshirave erotike). Kur nimfat e tjera morën vesh për vdekjen e Narcisit u erdhi keq, u nisën për ta kërkuar me qëllim që ta varrosnin në mënyrë të denjë. Mirëpo, trupin e Narcisit nuk e gjetën kurrë. Ai ishte shndërruar në lulen me erë, me gjashtë petale dhe ngjyrë të verdhë-të bardhë. Lulja në të cilën u shndërrua Narcisi sot e kësaj dite mban emrin e tij.

Nga Narcisi ka ardhur termi ‘narcisizëm’, fiksim apo admirim që dikush ka për pamjen e tij të jashtme. Supersiticioni që ‘nuk duhet parë vetja në pasqyrë natën sepse të ikën bukuria’, vjen nga ky mit.

Miti i Narcisit ka frymëzuar artistët për të paktën dymijë vjet, edhe para kohës së poetit romak Ovidit. Në Spartën antike ornamentet që simbolizonin dashurinë përbëheshin prej luleve të narcisit, ndërsa në regjionet e tjera greke narcisi ka qenë lule e vdekjes. Ndërkaq, emri i tij jeton edhe si simbol tjetër: ka kaluar, madje, edhe në terminologjinë shkencore si shenjë e egoizmit patologjik (egoizmit të sëmurë), të dashuruarit me veten quhet “narcisizëm". Nga antikiteti janë ruajtur disa piktura dhe skulptura me figurën e Narcisit. Më të njohura janë piktura murale nga shtëpia e M. L. Frontonit në Pompei dhe kopja e shtatores së tij helenistike që gjendet në Muzeun Popullor në Napoli. Në kohët moderne figura e Narcisit ka merakosur njërin prej nxënësve të Giovani Antonio Boltrafiut. Peisazhi i tij me Narcizin, në shek. XVI, gjendet në Galerinë Kombëtare në Londër. Narcisi pranë burimit të Tintoretos, nga mesi i shek. XVI, gjendet në Galerinë Colona në Romë. Pikturat e Pusinit, nga gjysma e parë e shek. XVII, ‘Narcisi dhe Jehona (Ekho)’ dhe ‘Shndërrimi i Narcisit në lule’ gjendet në Muzeun e Luvrit në Paris dhe në Galerinë Kombëtare në Londër. Këtyre pikturave të vlefshme në kohë më të re u është bashkangjitur Salvador Dali me Shndërrimin e Narcisit (1936, sot gjendet në Tate Galeri në Londër). Nga kompozimet muzikore me temën e Narcisit më e njohura është Opera e fundit ‘Jehonës dhe Narcisit’ e Christoph Wilibald Gluckut (Kristof Vilibald Gluk) e vitit 1779.

Në psikiatrinë dhe psikanalizën frojdiane, termi narcisizëm tregon një shkallë të tepruar vetë-vlerësimi, një gjendje që është zakonisht një formë e papjekurisë emocionale. Frojdi publikoi vetëm një shkrim kushtuar ekskluzivisht Narcisizmit në 1914, të titulluar “Në Narcisizëm: një parathënie”.

Në 1898 Havelock Ellis, një seksolog anglez, përdorte termin (si-narcis) për t’iu referuar masturbimit të tepruar, përmes së cilit personi bëhet objekt i vet seksit të tij.

Në 1899, Paul Näche ishte personi i parë që përdori termin “Narcisizëm” në një studim të çoroditjeve (perversioneve) seksuale.

Otto Rank, në 1911, publikoi shkrimin e parë psikoanalitik të lidhur specifikisht me narcisizmin, që e lidh atë me kreninë dhe vet-admirimin.

Një nga çrregullimet e personalitetit quhet ‘çrregullimin narcistik i personalitetit’.

Shenim: Ne mitologjine shqiptare nimfat apo oreadat e mitologjise greke njihen si zanat apo oret e malit.






Add comment to this page:
Your Name:
Your Email address:
Your message:
 
  POZICIONI AKTUAL PLANETAR
HËNA SONTE



 
Facebook 'Like' Button  
   
Advertisement  
 
 
Sot, ka pasur 108 visitorsnë këtë faqe!
=> Do you also want a homepage for free? Then click here! <=