AstroN
 
ASTRO-MITOLOGJI
AstroN  
  Mirë se vini në ASTRO-MITOLOGJI
  Fakulteti i Studimeve Astrologjike
  Horoskopi në vargje
  Aforizma astrologjike
  ASTROLOGJIA
  HISTORIA E ASTROLOGJISË
  E ëma dhe e bija
  NDARJA E ZODIAKUT
  12 SHENJAT ZODIAKALE
  HOROSKOPI
  HARTA QIELLORE E LINDJES
  ASHENDENTI – SHENJA NË NGRITJE
  Bukuria fizike
  SHTËPITË ZODIAKALE
  FAZAT E HËNËS
  Dielli në astrologji dhe astronomi
  NDIKIMI I PLANETËVE
  Efemeridet dhe Retrogradët
  ASPEKTET PLANETARE
  Parashikimi i vitit 2019 sipas Jupiterit
  ASTRO-EROTIKA
  SINASTRIA
  VENUSI - AFRODITA
  Divorci dhe Tradhëtia
  TRANZITET PLANETARE
  REVOLUCIONI DIELLOR
  Mespikat
  ASTRO-MJEKËSIA
  Vdekja dhe aksidentet
  ASTROLOGJI TË TJERA
  ASTROLOGJIA INDIANE
  HOROSKOPI KINEZ
  ASTROLOGËT DHE KONTRIBUESIT
  Fjalor astrologjik
  KALENDARI
  => Kalendarë të ndryshëm në botë
  => Kalendari diellor persian
  => Viti i Ri në Romën antike
  => Sirius dhe Kalendari egjiptian
  Kalendari Pagan Helen
  DITËT E JAVËS
  Llogaritja e orës
  Festat pagane
  ASTRO-MITOLOGJI
  Apolloni - hyjnia e Diellit
  MITOLOGJIA GREKE
  ZEUSI - Mbreti i perëndive
  Mitologjia ilire
  Kokino - Observatori ilir
  Brigët dhe Frigjia
  PERËNDESHAT MITOLOGJIKE
  Kurorat me gjethe
  Trëndafili dhe lulet
  Ulliri në kulturën e lashtë greke
  Simbolizmi i kalit
  Shqiponja dhe përkrenarja e Skëndërbeut
  Sirenat
  TEMPUJ DHE FALTORE
  Delfi - Orakulli më i famshëm
  Parimet Delfike
  Orfeu
  KUPTIMI I EMRAVE
  KULTI I DIELLIT
  Dita e Verës - festa e Diellit
  Syri që sheh gjithçka
  ASTRO-TEOLOGJIA
  Fjala "Amen"
  Shpirti
  NUMEROLOGJIA
  METODA TË NDRYSHME PARASHIKIMI
  Orakulli kinez
  Leximi i dorës - Kiromancia
  Domethënia e lemzës dhe oreve fikse
  Zaret e dashurisë
  Domethënia e ngjyrave
  Tipi i mashkullit që ju pëlqen
  GJUMI DHE ËNDRRAT
  KARRIERA DHE PROFESIONI
  Vendet dhe Udhëtimet
  HISTORI ANTIKE
  Shkrimet e para
  Libra astrologjikë
  HISTORI GJUHE
  Më kontaktoni
  Fito para online
  Luledielli
AstroN
Viti i Ri në Romën antike


Janus

Në Romën e lashtë Viti i Ri, i cili në fillim festohej në mars, u fiksua me 1 janar në vitin 191 pr.e.s nga Pontifex Maximus – autoriteti më i lartë fetar i Romës antike –Ligji i ndërhyrjes i referohet traditës së vendosur nga mbreti i dytë i Romës, Numa Pompilio. Janari iu përkushtua Janit (Janus), perëndisë me dy koka që vështronin në drejtime të kundërta: e para shikonte mbrapa, domethënë nga viti i kaluar, dhe e dyta para, domethënë nga viti i ri. Perëndia festa e të cilit
kremtohej në mbyllje të vitit ishte Saturni: gjatë festimeve të Saturnalive të dhjetorit padronët gatuanin për skllevërit dhe u shërbenin atyre bankete të kushtueshme. Ishte periudha e të kundërtave, me shërbëtorët në rolin e padronëve, gratë në rolin e burrave, fëmijët në vend të të rriturve. Semel in anno licet insanire “një herë në vit lejohet të çmendemi”: ishte parrulla e rregullit.
Festa të shfrenuara, valle e shpërthime ‘fishekzjarresh’ karakterizonin festimet. Zhurma me këmbana e zile, pishtare drite, hedhja e rrobave të vjetra nga dritarja, shërbenin për të dëbuar demonët dhe fatin e keq. Pastaj, edhe të ashtuquajturat “fishekzjarre” të fundvitit janë caktuar për të larguar nga jeta familjare shpirtrat e këqinj që nuk duronin dot zhurmat: prandaj shpërtheheshin ‘fishekzjarre’, që zëvendësonin zhurmën e mjeteve buçitëse, që binin dikur për të njëjtin qëllim, duke kryer kështu ritualin e dëbimit të hijeve, vampirëve, të vdekurve të rrezikshëm që deri në festën e madhe mund të pushtonin shoqërinë e të gjallëve. Në të gjitha kulturat besohet se zhurmat e larta dhe kërcitëse mund të dëbojnë demonët.
Vallet janë të pranishme në të gjitha shoqëritë njerëzore ashtu si edhe ritet që i japin nismë një stine të re, sjellin prodhimtarinë e tokës dhe pjellorinë e njerëzve.
Vallëzimi të sjell ndërmend vallen ‘e kërcyer’ që bëhej nga priftërinjtë e lartë në Romën e lashtë: sa më të larta të ishin kërcimet me tingujet e muzikës, aq më i lartë dhe i fortë do të rritej gruri në verë.
Sot për vit të ri në Itali hahen thjerrëza sepse thuhet se favorizojnë simbolikisht pasurinë: çdo thjerrëz do të jetë një monedhë ari! Një traditë fshati kërkon që të vishet diçka e vjetër, diçka e re dhe diçka e kuqe: veshja e vjetër simbolizon vitin që po ikën, e reja fillimin e vitit të ri, dhe e kuqja prodhimtarinë dhe pjellorinë.
Në Romën antike, ditën e parë të muajit (në latinisht kalenda, nga ku rrjedh dhe fjala kalendar) janar prifti i ofronte Janusit një lloji gruri të vjetër me kripë dhe një ëmbëlsirë të bërë me djathë të grirë, miell, vezë dhe ullinj për ta marrë me të mirë perëndinë për ndikimin e favorshëm mbi natyrën dhe korrjet e ardhshme. Ajo ditë nuk ishte pushim, madje aktet e punës kishin vlerë ritualesh, sipas porosive të Janusit që thotë, siç na e kujton Ovidi: “do t’i dedikosh punës vitin që sapo fillon që të mos jetë i tërë cikli i papunë”.
Romakët ftonin miqtë për drekë për të shkëmbyer një vazo të bardhë mjalti me hurma dhe fiq të thatë: “Që viti që fillon të jetë i ëmbël”, shton poeti. Fiqtë, të quajtur strenae, shoqëroheshin me gjethe dafine, si shenjë fati dhe lumturie. Gjethet dhe degët e holla mblidheshin në pyllin e shenjtë të perëndeshës Strenia, dhe zbukuronin edhe dyert e ndërtesave më të rëndësishme, si tempulli i Vestës, sallat e mbledhjeve, dhe shtëpitë e priftërinjve të lartë romakë.
Në Italinë jugore ka mbetur ky zakon: për vit të ri dhurohen fiq të thatë mbështjellë me gjethe dafine.





Add comment to this page:
Your Name:
Your Email address:
Your message:
 
  POZICIONI AKTUAL PLANETAR

HËNA SONTE:




 
Facebook 'Like' Button  
   
Advertisement  
   
=> Do you also want a homepage for free? Then click here! <=